दबाइंदा आज सज्जन मूढेबलका भरमा
सुचरिता! सुकुमारी! शालीनता! अस्मिता!
म देख्दैछु तिम्रो अन्त, धेरै छैन पर ।
अनि,
अंगेनाको भुङ्ग्रोछेउको कोमलफूलको माला
बनेका छन् शोक-लायक तिम्रा हरेक आशा ।
Friday, 7 May 2010
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment